Na przes\u0142uchanie [w wojskowym baraku] doprowadzono mnie [skutego, w kapturze na g\u0142owie] o wp\u00f3\u0142 do drugiej 10 lipca 2008 roku.<\/p>\n
<\/p>\n
13 lipca by\u0142em przes\u0142uchiwany non stop przez zmieniaj\u0105ce si\u0119 co cztery godziny grupy od trzech do pi\u0119ciu oficer\u00f3w. Tego dnia g\u0142\u00f3wnym \u015bledczym by\u0142 funkcjonariusz o nazwisku Xue. P\u00f3\u017aniej dowiedzia\u0142em si\u0119, \u017ce piastowa\u0142 kilka stanowisk: wiceprzewodnicz\u0105cego komitetu partii okr\u0119gu Milin, przewodnicz\u0105cego okr\u0119gowej komisji do spraw politycznych i prawnych, dyrektora okr\u0119gowego biura bezpiecze\u0144stwa publicznego. Przes\u0142uchiwali mnie tak\u017ce Ngodup i Nima Cering z biura bezpiecze\u0144stwa publicznego Tybeta\u0144skiego Regionu Autonomicznego (TRA); Wang, wicedyrektor biura bezpiecze\u0144stwa publicznego okr\u0119gu Milin w prefekturze Njingtri; oraz Dzigme i Phuncog z miejskiego biura bezpiecze\u0144stwa publicznego w Njingtri. Pytali o moje \u017cycie. O krewnych, pracownik\u00f3w firmy, pocz\u0105tki kariery biznesowej, sytuacj\u0119 na rynku, dochody, stosunki z w\u0142adzami.<\/p>\n
Przynie\u015bli list\u0119 nazwisk i zdj\u0119cia. Mia\u0142em wskaza\u0107 tych, z kt\u00f3rymi co\u015b mnie \u0142\u0105czy\u0142o. Nie spa\u0142em dwa dni i dwie noce, ale szczerze wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142em i odpowiada\u0142em na wszystkie pytania, poniewa\u017c mam czyst\u0105 kart\u0119 i nie zrobi\u0142em nic z\u0142ego. Pocz\u0105tkowo my\u015bla\u0142em, \u017ce s\u0142u\u017cby mnie z kim\u015b pomyli\u0142y. Mia\u0142em nadziej\u0119, \u017ce przes\u0142uchanie zaraz si\u0119 sko\u0144czy i odzyskam wolno\u015b\u0107. Szybko zrozumia\u0142em, jak by\u0142em naiwny i dziecinny. Dochodzenie ci\u0105gn\u0119\u0142o si\u0119 w niesko\u0144czono\u015b\u0107 i stawa\u0142o coraz bardziej brutalne.<\/p>\n
Do ko\u0144ca \u017cycia nie zapomn\u0119 poranka 13 lipca. Po pokoju wesz\u0142o dw\u00f3ch oficer\u00f3w z centralnego ministerstwa bezpiecze\u0144stwa publicznego. Byli po cywilnemu. Wy\u017cszy rang\u0105 nazywa\u0142 si\u0119 Liu, drugi \u2013 Ma. Liu utkwi\u0142 we mnie wzrok i powiedzia\u0142: \u201eDord\u017ce Taszi, wasza sprawa ma charakter polityczny i przejmuje j\u0105 ministerstwo bezpiecze\u0144stwa publicznego. Macie nam m\u00f3wi\u0107 prawd\u0119 i tylko prawd\u0119. Jeste\u015bmy oficerami s\u0142u\u017cby bezpiecze\u0144stwa ze specjalnymi kompetencjami i uprawnieniami. W nasz\u0105 prac\u0119 nie mo\u017ce ingerowa\u0107 Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych. Ujmuj\u0105c rzecz najpro\u015bciej, nawet je\u015bli was zabijemy albo okaleczymy, nie b\u0119dziemy za to odpowiada\u0107. Nie pomo\u017ce wam \u017caden przyw\u00f3dca z Tybeta\u0144skiego Regionu Autonomicznego. Od lat byli\u015bcie na pods\u0142uchu. Zebrali\u015bmy ca\u0142y materia\u0142 dowodowy. Macie z nami wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107. Je\u015bli tego nie zrobicie, przewieziemy was do Pekinu i zgnoimy\u201d.<\/p>\n
A potem zapyta\u0142: \u201eCo was \u0142\u0105czy z Dalajem? Co dla niego robicie? Kto z waszych krewnych i znajomych pracuje dla Dalaja?\u201d Os\u0142upia\u0142em. I natychmiast odpowiedzia\u0142em: \u201eJestem cz\u0142onkiem Komunistycznej Partii Chin. Przed przyj\u0119ciem zosta\u0142em dok\u0142adnie sprawdzony. W\u0142adze lokalne wspieraj\u0105 moj\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 charytatywn\u0105 i zaanga\u017cowanie spo\u0142eczne. Jestem r\u00f3wnie\u017c delegatem Og\u00f3lnochi\u0144skiej Ludowej Politycznej Konferencji Konsultatywnej. Gwarantuj\u0119 pe\u0142n\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 w dochodzeniu rz\u0105du centralnego. Mam nadziej\u0119, \u017ce decyzja, jaka zapadnie w mojej sprawie, opiera\u0107 si\u0119 b\u0119dzie na prawdzie i faktach\u201d.<\/p>\n
Tego dnia odpowiada\u0142em na pytanie za pytaniem do sz\u00f3stej wieczorem. Szczerze, bez wahania, cho\u0107 nie spa\u0142em od 70 godzin. Rozgniewa\u0142o to Liu, kt\u00f3ry postawi\u0142 na \u015brodku pokoju drewniany sto\u0142ek, kaza\u0142 mi na niego wej\u015b\u0107 i przywi\u0105za\u0142 za skute na plecach r\u0119ce do stalowej belki pod sufitem. A potem wyrwa\u0142 spode mnie krzes\u0142o. Moje cia\u0142o \u2013 95 kilogram\u00f3w \u2013 zawis\u0142o jak worek. Kajdanki przeci\u0119\u0142y sk\u00f3r\u0119, b\u00f3l by\u0142 tak straszny, \u017ce straci\u0142em przytomno\u015b\u0107. Ockn\u0105\u0142em si\u0119, ra\u017cony przez Liu elektryczn\u0105 pa\u0142k\u0105.<\/p>\n
Kiedy zn\u00f3w zacz\u0105\u0142em rejestrowa\u0107, co si\u0119 wok\u00f3\u0142 mnie dzieje, Liu krzycza\u0142: \u201eCz\u0142onek partii? Delegat OLPKK? Wszystkie te zaszczyty nic nie znacz\u0105. W Pekinie ujarzmia\u0142em tygrysy. Dla mnie jeste\u015b niczym. Po incydencie 314<\/a> w Lhasie zabijali\u015bmy takich jak ty w trakcie przes\u0142uchania. Nikt ci nie pomo\u017ce. Je\u015bli nie b\u0119dziesz wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142, sko\u0144czysz tak samo\u201d.<\/p>\n Zawieszony pod sufitem, co chwil\u0119 mdla\u0142em, a Liu przywraca\u0142 mi przytomno\u015b\u0107 elektryczn\u0105 pa\u0142k\u0105. Ci\u0105gn\u0119\u0142o si\u0119 to godzinami. W ko\u0144cu spu\u015bcili mnie na ziemi\u0119, a potem zn\u00f3w powiesili. Tym razem torturowali mnie Dzigme i Ngodup. Rano zeszli si\u0119 pozostali \u015bledczy z zespo\u0142u.<\/p>\n 14 lipca tak\u017ce przes\u0142uchiwano mnie bez przerwy. Zacz\u0105\u0142 oficer Xue. Powiedzia\u0142em mu, \u017ce Liu i Ma ju\u017c mnie przes\u0142uchali. Skwitowa\u0142: \u201eTo wy\u017csze szar\u017ce. Nic na to nie poradzimy\u201d. Potem przez ca\u0142y dzie\u0144 zadawa\u0142 mi te same pytania, powtarzaj\u0105c, \u017ce mam m\u00f3wi\u0107 prawd\u0119. O dwudziestej wr\u00f3cili Liu i Ma. Liu powiedzia\u0142, \u017ce chce zna\u0107 prawd\u0119 o rozmowie telefonicznej sprzed pi\u0119ciu lat. Milcza\u0142em, gdy rzucali bezpodstawne oskar\u017cenia. Torturowali mnie tak samo jak poprzedniej nocy, a rano wr\u00f3ci\u0142a ekipa \u015bledczych. Kiedy mnie opuszczono, nie mog\u0142em porusza\u0107 r\u0119koma i nogami. Musieli mnie podnie\u015b\u0107 i posadzi\u0107 na krze\u015ble.<\/p>\n Od 13 do 17 lipca dzienne przes\u0142uchania by\u0142y mniej brutalne od nocnych, a pytania dotyczy\u0142y spraw politycznych, \u0142ap\u00f3wek, korupcji, oszustw podatkowych i finans\u00f3w. Noc\u0105 Liu i Ma zadawali w k\u00f3\u0142ko te same pytania, wieszaj\u0105c mnie pod sufitem i ra\u017c\u0105c pr\u0105dem.<\/p>\n Po pi\u0119ciu dobach nieprzerwanych przes\u0142ucha\u0144 i tortur mia\u0142em opuchni\u0119te ramiona i krwawe rany na r\u0119kach. Nie dawali mi jedzenia. Kiedy by\u0142em przytomny, marzy\u0142em o \u015bnie. Przysypiaj\u0105c na chwil\u0119, zapomina\u0142em o b\u00f3lu. \u015ani\u0142em o \u0142\u00f3\u017cku.<\/p>\n Innym dniem, kt\u00f3rego nigdy nie zapomn\u0119 \u2013 za spraw\u0105 nowej metody tortur \u2013 jest 18 lipca. Rano przyszli do mnie Liu i Ma w towarzystwie Dzigmego i Phuncoga. Skuli mi r\u0119ce za plecami i przywi\u0105zali nogi do betonowego walca. A potem za\u0142o\u017cyli na g\u0142ow\u0119 plastikowy worek i zacz\u0119li go zaciska\u0107. Im bardziej, tym trudniej by\u0142o oddycha\u0107. Czu\u0142em, \u017ce zaraz p\u0119knie mi g\u0142owa, oczy wyskocz\u0105 z orbit, eksploduj\u0105 serce i p\u0142uca. Kiedy traci\u0142em przytomno\u015b\u0107, przywracano mi j\u0105, rozlu\u017aniaj\u0105c ucisk. W pewnym momencie us\u0142ysza\u0142em, \u017ce Dzigme i Phuncog zg\u0142aszaj\u0105 jakie\u015b w\u0105tpliwo\u015bci, ale nic to nie zmieni\u0142o. W ko\u0144cu wyszli bez s\u0142owa, a Liu i Ma dr\u0119czyli mnie dalej. Powt\u00f3rzyli ten zabieg kilkana\u015bcie razy i, widz\u0105c, \u017ce nie daj\u0119 si\u0119 z\u0142ama\u0107, zn\u00f3w zmienili strategi\u0119. Chwycili mnie za w\u0142osy, odgi\u0119li g\u0142ow\u0119, wepchn\u0119li do nosa plastikow\u0105 rurk\u0119, wlali w ni\u0105 ostry sos chili i ponownie zarzucili plastikowy worek. Kiedy go zacisn\u0119li, mia\u0142em wra\u017cenie, \u017ce p\u0142on\u0119 od \u015brodka. Wy\u0142em i miota\u0142em si\u0119 w konwulsjach. Straci\u0142em przytomno\u015b\u0107 z my\u015bl\u0105, \u017ce umieram. Ockn\u0105\u0142em si\u0119 dopiero po zmroku. Przez cztery kolejne dni przykuwano mnie do s\u0142upa albo wieszano, zadaj\u0105c bez ko\u0144ca te same pytania.<\/p>\n Po dwunastu dniach i nocach nieprzerwanych przes\u0142ucha\u0144 moje cia\u0142o i umys\u0142 zacz\u0119\u0142y si\u0119 poddawa\u0107. Od czterech dni nie jad\u0142em i nie pi\u0142em, bo nie by\u0142em w stanie prze\u0142yka\u0107. Wy\u0142em z b\u00f3lu. Moje udr\u0119ki musia\u0142y zacz\u0105\u0107 budzi\u0107 wsp\u00f3\u0142czucie cz\u0119\u015bci oficer\u00f3w i stra\u017cnik\u00f3w; s\u0142ysza\u0142em, jak zg\u0142aszaj\u0105 w\u0105tpliwo\u015bci g\u0142\u00f3wnym \u015bledczym. 22 lipca, dwana\u015bcie dni po zatrzymaniu, zawieziono mnie po raz pierwszy do aresztu \u015bledczego [Sitru]. Nie mog\u0142em si\u0119 rusza\u0107, wi\u0119c do opieki nade mn\u0105 oddelegowanego wi\u0119\u017ania nazwiskiem Zhao.<\/p>\n Nie by\u0142 to jednak koniec moich m\u0119czarni.<\/p>\n Rankiem 23 lipca by\u0142em zn\u00f3w w celi przes\u0142ucha\u0144. Liu i Ma zakuli mi r\u0119ce za plecami i posadzili na krze\u015ble. Wrzeszczeli i razili mnie pa\u0142k\u0105 elektryczn\u0105. Wij\u0105c si\u0119 z b\u00f3lu, przewr\u00f3ci\u0142em krzes\u0142o i uderzy\u0142em si\u0119 w g\u0142ow\u0119. Kiedy si\u0119 ockn\u0105\u0142em, mia\u0142em usta pe\u0142ne krwi. Liu postawi\u0142 stop\u0119 na mojej g\u0142owie i wykrzykiwa\u0142, \u017ce Tybeta\u0144czycy tacy jak ja s\u0105 dla niego niczym i \u017ce zaraz si\u0119 ze mn\u0105 rozprawi. Potem zn\u00f3w zawiesi\u0142 mnie za poranione r\u0119ce i zacz\u0105\u0142 razi\u0107 pr\u0105dem. Zemdla\u0142em. Kiedy si\u0119 ockn\u0105\u0142em, Dzigme i Nima Cering rzucili mnie na ziemi\u0119 i bili bambusowym pr\u0119tem. Wtedy pierwszy raz pop\u0142yn\u0119\u0142y mi z oczu \u0142zy. Nie z b\u00f3lu. Z w\u015bciek\u0142o\u015bci.<\/p>\n Zebra\u0142em wszystkie si\u0142y i wycharcza\u0142em do nich: \u201eObaj jeste\u015bcie Tybeta\u0144czykami. Jak mo\u017cecie to robi\u0107? Powinni\u015bcie by\u0107 po mojej stronie\u201d. Odpowiedzia\u0142 mi Liu: \u201eNikogo nie obchodzi twoje zdanie. Masz pecha, \u017ce jeste\u015b Tybeta\u0144czykiem. Gdyby\u015b by\u0142 Chi\u0144czykiem, nie tkwi\u0142by\u015b tutaj. Tu w\u0142adz\u0119 mam ja. Je\u017celi zaczniesz wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107, mog\u0119 ci za\u0142atwi\u0107 kr\u00f3tki wyrok \u2013 rok, dwa lata. Je\u015bli si\u0119 nie przyznasz, i tak postawi\u0119 ci zarzuty, i zgnijesz w wi\u0119zieniu\u201d.<\/p>\n Te s\u0142owa sprawi\u0142y, \u017ce przesta\u0142em si\u0119 ba\u0107. Zebra\u0142em wszystkie si\u0142y i splun\u0105\u0142em w jego stron\u0119 cuchn\u0105c\u0105 mieszank\u0105 krwi, ropy i \u015bliny, kt\u00f3ra wype\u0142nia\u0142a mi usta. W moich oczach by\u0142 ju\u017c tylko okrutnym rze\u017anikiem. I ha\u0144b\u0105 organ\u00f3w bezpiecze\u0144stwa.<\/p>\n Wci\u0105\u017c by\u0142em przes\u0142uchiwany; 28 lipca Liu i Ma przyszli z twardymi gumowymi pa\u0142kami. Zwi\u0105zali mi nogi i zacz\u0119li bezlito\u015bnie t\u0142uc w podeszwy st\u00f3p, kt\u00f3re b\u0142yskawicznie spuch\u0142y, zmieniaj\u0105c si\u0119 w sin\u0105 miazg\u0119 krwawych pr\u0119g. Do celi odniesiono mnie nieprzytomnego. Stra\u017cnicy zg\u0142osili, \u017ce kwalifikuj\u0119 si\u0119 do szpitala, ale \u015bledczy ich zignorowali. Musieli tym zdenerwowa\u0107 komendanta aresztu, kt\u00f3ry kaza\u0142 mnie doprowadza\u0107 na przes\u0142uchania do celi, w kt\u00f3rej siedzia\u0142em za zamkni\u0119t\u0105 krat\u0105.<\/p>\n Przes\u0142uchania trwa\u0142y nadal; 9 sierpnia powiadomiono mnie, \u017ce zosta\u0142em formalnie aresztowany pod zarzutem \u201e\u0142apownictwa\u201d. \u015aledczy powiedzieli, \u017ce da im to czas \u201ena zbadanie politycznego charaktery sprawy\u201d.<\/p>\n Po formalnym aresztowaniu przes\u0142uchiwano mnie rzadziej. By\u0107 mo\u017ce \u015bledczy uznali, \u017ce nic ze mnie nie wyci\u0105gn\u0105, albo interweniowa\u0142 komendant aresztu. Wci\u0105\u017c przykuwano mnie do metalowego s\u0142upa i pozbawiano snu, ale nie zadawano ju\u017c najokrutniejszych fizycznych tortur. Dr\u0119czono mnie za to psychicznie i g\u0142odzono. Kiedy rany zacz\u0119\u0142y si\u0119 goi\u0107, zabrano ode mnie Zhao i zosta\u0142em w celi sam. Dostawa\u0142em tylko ry\u017c, kluch\u0119 z parzonego ciasta, gor\u0105c\u0105 wod\u0119 i li\u015bcie sa\u0142aty, nic po\u017cywnego. W celi nie by\u0142o sanitariat\u00f3w. Po wypr\u00f3\u017cnieniu mog\u0142em co najwy\u017cej podetrze\u0107 si\u0119 r\u0119k\u0105.<\/p>\n Komendantura zwr\u00f3ci\u0142a \u015bledczym uwag\u0119, \u017ce przetrzymywanie aresztanta w pojedynk\u0119 jest niezgodne z przepisami, poniewa\u017c grozi samob\u00f3jstwem, a g\u0142odzenie stanowi naruszenie podstawowych praw osadzonych. Oficerowie odpowiedzieli, \u017ce nikt nie b\u0119dzie mia\u0142 pretensji do stra\u017cnik\u00f3w, je\u015bli postanowi\u0119 odebra\u0107 sobie \u017cycie.<\/p>\n Wci\u0105\u017c wzywano mnie na przes\u0142uchania. W trakcie jednego z nich Liu i Ma, funkcjonariusze centralnego ministerstwa spraw publicznych, powiedzieli mi, \u017ce powinien si\u0119 przyzna\u0107 do \u0142ap\u00f3wkarstwa. \u201eWiemy, \u017ce jeste\u015b tylko pionkiem. Je\u015bli powiesz, kto za tob\u0105 stoi, mo\u017cesz odzyska\u0107 wolno\u015b\u0107. Je\u017celi si\u0119 nie przyznasz, nigdy nie wyjdziesz z wi\u0119zienia\u201d.<\/p>\n Grozili te\u017c moim najbli\u017cszym. \u201eJe\u015bli nie b\u0119dziesz wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107, zamkniemy twoj\u0105 siedemdziesi\u0119cioletni\u0105 matk\u0119. B\u0119dziesz j\u0105 mia\u0142 na sumieniu. \u017bon\u0119 i dzieci te\u017c mo\u017ce spotka\u0107 mn\u00f3stwo przykrych niespodzianek\u201d. Pami\u0119tam, \u017ce wpatrywa\u0142em si\u0119 w Liu, zastawiaj\u0105c si\u0119, jak ziemia mo\u017ce nosi\u0107 tak okrutnego i nikczemnego cz\u0142owieka!<\/p>\n Ostatecznie 25 pa\u017adziernika \u015bledczy Phuncog i Nima Cering powiedzieli mi, \u017ce moja sprawa \u201enie budzi \u017cadnych politycznych w\u0105tpliwo\u015bci. Nic na ciebie nie ma. Decyzja nale\u017cy do prze\u0142o\u017conych. My zajmiemy si\u0119 teraz twoimi finansami\u201d.<\/p>\n Rankiem 14 listopada zabrano mnie nagle do biura bezpiecze\u0144stwa publicznego TRA, sk\u0105d po po\u0142udniu zosta\u0142em przewieziony do oddalonego o 500 kilometr\u00f3w od Lhasy i ledwie 30 od granicy Indii niewielkiego aresztu \u015bledczego w Milin, w prefekturze Njingtri. Areszt sta\u0142 nad rzek\u0105 Jarlung Cangpo, by\u0142 ciemny i zimny. W o\u015bwietlonej jedn\u0105 \u017car\u00f3wk\u0105 celi st\u0142oczeni wi\u0119\u017aniowie spali obok siebie jak robaki na pryczach z dykty. W szorstkich, brudnych, potwornie cuchn\u0105cych kocach roi\u0142o si\u0119 od wszy. Kapi\u0105cy kran doprowadza\u0142 do szale\u0144stwa. Panowa\u0142 straszny zi\u0105b. Pod pryczami pojawia\u0142 si\u0119 l\u00f3d. Plwociny zaraz zamarza\u0142y na pod\u0142odze. Osadzonych karmiono dwa razy dziennie, zup\u0105 z makaronem rano i owsiank\u0105 wieczorem. Porcje by\u0142y bardzo ma\u0142e, wszyscy chodzili g\u0142odni. Trudno by\u0142o spa\u0107, bo noc\u0105 funkcjonariusze wywo\u0142ywali poszczeg\u00f3lnych wi\u0119\u017ani\u00f3w. Sp\u0119dzi\u0142em w tym areszcie 22 dni. Kiedy go opuszcza\u0142em, wa\u017cy\u0142em 65 kilogram\u00f3w.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n \u00a0<\/p>\n \u00a0<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Fragment apelacji Dord\u017ce Tasziego \u2013 biznesmena i hotelarza, najbogatszego Tybeta\u0144czyka, wielokrotnie nagradzanego pupila chi\u0144skich w\u0142adz, zatrzymanego w 2008 roku i dwa lata p\u00f3\u017aniej skazanego<\/a> na do\u017cywocie za \u201eoszustwo kredytowe\u201d \u2013 z\u0142o\u017conej w 2013 roku i \u201eodrzuconej\u201d sze\u015b\u0107 lat p\u00f3\u017aniej. Dokument \u201ewyciek\u0142\u201d, gdy pojawi\u0142y si\u0119 doniesienia, \u017ce Dord\u017ce Taszi jest ci\u0119\u017cko chory<\/a><\/em>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Na przes\u0142uchanie [w wojskowym baraku] doprowadzono mnie [skutego, w kapturze na g\u0142owie] o wp\u00f3\u0142 do drugiej 10 lipca 2008 roku.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":11667,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,7],"tags":[48],"class_list":["post-11665","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-teksty","category-z-perspektywy-tybetanczykow","tag-tortury"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11665","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=11665"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11665\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11668,"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11665\/revisions\/11668"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/11667"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=11665"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=11665"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=11665"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}