Ma\u0142o kto zwraca si\u0119 dzi\u015b do nas po imieniu. Dla ludzi jeste\u015bmy po prostu \u201ezbieraczami g\u00f3wna\u201d.<\/p>\n
Do miasta trafi\u0142em w 2009 roku. W naszej wsi zostawi\u0142em dw\u00f3ch braci i siostr\u0119. By\u0142em najstarszy. Jakie\u015b dziesi\u0119\u0107 lat wcze\u015bniej rz\u0105d podzieli\u0142 wsp\u00f3ln\u0105 ziemi\u0119, przyznaj\u0105c po skrawku ka\u017cdemu gospodarstwu, i od tej pory nie mieli\u015bmy nic do roboty. Wystarczy\u0142o rano zaprowadzi\u0107 zwierz\u0119ta pod ogrodzenie, a wieczorem wraca\u0142y same. Wcze\u015bniej trzeba by\u0142o je pa\u015b\u0107 i ka\u017cdego dogl\u0105da\u0107. W ko\u0144cu uradzili\u015bmy, \u017ce dla rodziny b\u0119dzie lepiej, jak zarobi\u0119 co\u015b w mie\u015bcie. So\u0142tys opowiada\u0142 wtedy, \u017ce w\u0142adze okr\u0119gu szukaj\u0105 ludzi do sprz\u0105tania ulic. M\u00f3wi\u0142 te\u017c, \u017ce nie dostanie si\u0119 tej pracy bez rodzinnych koneksji albo znajomo\u015bci w urz\u0119dzie, co oznacza\u0142o, \u017ce trzeba da\u0107 co najmniej owc\u0119 stoj\u0105cemu wy\u017cej aparatczykowi. Zrobili\u015bmy, jak radzi\u0142, i w ten spos\u00f3b zdoby\u0142em posad\u0119.<\/p>\n
<\/p>\n
Robi\u0119 tu od dziesi\u0119ciu lat. Prosi\u0142e\u015b, \u017cebym opowiedzia\u0142 ci o swoim \u017cyciu i pracy, wi\u0119c m\u00f3wi\u0119, cho\u0107 dobrze wiem, \u017ce nie ma w tym nic ciekawego ani istotnego.<\/p>\n
(\u201eAle\u017c sk\u0105d, to jest bardzo wa\u017cne i interesuj\u0105ce\u201d, zaprzeczam pospiesznie. Promienie s\u0142o\u0144ca odbijaj\u0105 si\u0119 od betonowych p\u0142yt na Placu Gesara, niemi\u0142osiernie ra\u017c\u0105c w oczy.)<\/p>\n
Na pocz\u0105tku strasznie tu t\u0119skni\u0142em za pastwiskami. Mia\u0142em dwadzie\u015bcia pi\u0119\u0107 lat, ale nie zdawa\u0142em sobie sprawy, jak pi\u0119kna jest nasza ziemia, dop\u00f3ki jej nie opu\u015bci\u0142em. Je\u015bli przyjrzysz si\u0119 dobrze tybeta\u0144skiemu pastwisku, oszo\u0142omi ci\u0119 mnogo\u015b\u0107 kwiat\u00f3w i zi\u00f3\u0142, kt\u00f3re rosn\u0105 mi\u0119dzy r\u00f3\u017cnymi trawami. Krajobraz ci\u0105gle si\u0119 zmienia, przechodz\u0105c od wiosennej zieleni do jesiennego z\u0142ota. Przez dwadzie\u015bcia lat opiekowa\u0142em si\u0119 na tych \u0142\u0105kach setkami jak\u00f3w, owiec i koni. T\u0119skni\u0119 za nimi tak, jak za rodzin\u0105.<\/p>\n
Pas\u0105c zwierz\u0119ta, bawili\u015bmy si\u0119 i \u017cartowali\u015bmy z przyjaci\u00f3\u0142mi. Uwielbia\u0142em \u015bpiewa\u0107 na otwartym polu. Dalej strasznie t\u0119skni\u0119 za domem, ale gdybym wr\u00f3ci\u0142 tam dzi\u015b, ludzi gadaliby, \u017ce nic nie zrobi\u0142em dla swoich, wi\u0119c staram si\u0119 przyk\u0142ada\u0107 do tej pracy. Kiedy pod koniec miesi\u0105ca dostaj\u0119 pensj\u0119, mog\u0119 przynajmniej kupi\u0107 dzieciakom troch\u0119 warzyw, lekarstw i s\u0142odyczy, wi\u0119c w sumie nie jest tak \u017ale.<\/p>\n
Mam fataln\u0105 karm\u0119. Od d\u0142u\u017cszego czasu dokucza mi lewe oko. Ci\u0105gle z niego cieknie. Czasem pomagaj\u0105 krople.<\/p>\n
Wszyscy to widz\u0105, ale nie wiedz\u0105, \u017ce sprz\u0105taj\u0105cy ulice musz\u0105 nosi\u0107 jaskrawe uniformy. Ten kolor okropnie m\u0119czy oczy, razi, zw\u0142aszcza w pe\u0142nym s\u0142o\u0144cu. My\u015bl\u0119, \u017ce mog\u0142yby pom\u00f3c okulary przeciws\u0142oneczne, ale wstydz\u0119 si\u0119 je nosi\u0107. Boj\u0119 si\u0119, \u017ce zacz\u0119liby ze mnie kpi\u0107. Tu, w stolicy okr\u0119gu, w ciemnych okularach chodz\u0105 tylko ludzie w\u0142adzy i wa\u0142konie, kt\u00f3rzy ca\u0142ymi dniami w\u0142\u00f3cz\u0105 si\u0119 po mie\u015bcie. Najwyra\u017aniej wszyscy uznaj\u0105 je g\u0142\u00f3wnie za ozdob\u0119.<\/p>\n
Mogliby te\u017c zacz\u0105\u0107 nazywa\u0107 mnie \u201e\u015blepym zbieraczem g\u00f3wna\u201d, ha, ha, ha.<\/p>\n
Paradowanie w niepraktycznym stroju to tylko jeden z naszych obowi\u0105zk\u00f3w. Za dnia musimy zbiera\u0107 \u015bmieci i zamiata\u0107 Plac Gesara. Noc\u0105 kolejno dy\u017curujemy, pilnuj\u0105c tak zwanej infrastruktury, czyli g\u0142\u00f3wnie koszy. O drugiej, trzeciej nad ranem na plac cz\u0119sto przychodz\u0105 pijacy, kt\u00f3rzy wypr\u00f3\u017cniaj\u0105 si\u0119 gdzie popadnie. Jak im zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119, nadymaj\u0105 si\u0119 i pytaj\u0105, czy plac jest w\u0142asno\u015bci\u0105 zbieraczy g\u00f3wna.<\/p>\n
Niejeden te\u017c dosta\u0142 od nich lanie.<\/p>\n
Najwi\u0119kszym zmartwieniem na Placu Gesara nie s\u0105 jednak wymiociny i ka\u0142. Je\u015bli nie upilnujemy koszy, prze\u0142o\u017ceni potr\u0105caj\u0105 nam za to z wyp\u0142aty. A nie zarabiamy zbyt wiele.<\/p>\n
Jak w przys\u0142owiu: trudno zrozumie\u0107 cudzy b\u00f3l. Zgodzisz si\u0119?<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n