Dwa tysi\u0105ce dziesi\u0105ty wydaje ostatnie tchnienie; za dwa miesi\u0105ce, to ju\u017c w nowej bajce, miejsce \u017celaznego tygrysa zajmie drewniany kr\u00f3lik. Jakie zostaj\u0105 nam wspomnienia? Ryk \u015bnie\u017cnego lwa, kt\u00f3ry przeszy\u0142 tybeta\u0144skie serca 10 marca 2008, w tym roku wr\u00f3ci\u0142 14 kwietnia \u0142oskotem trz\u0119sienia ziemi w Juszu. W jednej chwili karma pos\u0142a\u0142a w drog\u0119 do nast\u0119pnego wcielenia tysi\u0105ce istot, udzielaj\u0105c tym samym gorzkiej lekcji wszystkim \u017cyj\u0105cym.<\/p>\n
<\/p>\n
Khenpo Dhargjal, kt\u00f3ry w tych strasznych dniach przewodzi\u0142 przeczesuj\u0105cym gruzy mnichom i mniszkom, napisa\u0142 list zaczynaj\u0105cy si\u0119 od s\u0142\u00f3w \u201eZmie\u0144my tragedi\u0119 w cud\u201d. \u201eCi, co po buddyjsku rozumiej\u0105 lekko\u015b\u0107 bytu i tako\u017c si\u0119 do niej odnosz\u0105, zachowaj\u0105 spok\u00f3j nawet w obliczu \u015bmierci. Taka w\u0142a\u015bnie postawa naszych ziomk\u00f3w z Juszu poruszy\u0142a, za spraw\u0105 medi\u00f3w, ca\u0142y \u015bwiat. Niechaj ta straszna lekcja nietrwa\u0142o\u015bci b\u0119dzie nauk\u0105 dla nas, \u017cywych\u201d. Jego s\u0142owa wyznaczaj\u0105 granic\u0119 mi\u0119dzy \u015bwiatami tych, dla kt\u00f3rych religia i kultura co\u015b znacz\u0105 \u2013 i reszty.<\/p>\n
Dobrodziejstwa buddyjskiej m\u0105dro\u015bci nios\u0105 pomoc nie tylko w chwili nieszcz\u0119\u015bcia \u2013 r\u00f3wnie\u017c p\u00f3\u017aniej, gdy zaczyna si\u0119 \u017cmudny proces leczenia. W\u0142a\u015bnie wr\u00f3ci\u0142am z Lhasy, gdzie przegada\u0142am noc z przyjaci\u00f3\u0142k\u0105, kt\u00f3ra zaraz po kataklizmie wsiad\u0142a z ojcem (staruszkiem, kiedy\u015b arystokrat\u0105, p\u00f3\u017aniej komunistycznym urz\u0119dasem) do poci\u0105gu do Juszu. Zabrali z sob\u0105 oszcz\u0119dno\u015bci \u017cycia: 30 tysi\u0119cy yuan\u00f3w. Na miejscu, w pierwszym namiotowym miasteczku, rozdali, z marszu, po pi\u0119\u0107 setek ka\u017cdej napotkanej osobie. Jasne, to kropla w morzu potrzeb, ale i \u015bwiadectwo ducha, kt\u00f3ry nigdy nie daje za wygran\u0105 i zawsze pami\u0119ta.<\/p>\n
Musz\u0119 i pragn\u0119 napisa\u0107 tu s\u0142owo o kobiecie ze stali, kt\u00f3ra \u2013 chcia\u0142 los \u2013 przysz\u0142a na \u015bwiat w mie\u015bcie obr\u00f3conym w perzyn\u0119 przez kataklizm, co zabra\u0142 jej p\u00f3\u0142 rodziny. Dolmy nie oszcz\u0119dzali tak\u017ce bli\u017ani. Latem, bez cienia podstaw, zamkn\u0119li jej w pieprzonym wi\u0119zieniu m\u0119\u017ca: biznesmena, mecenasa kultury, dzia\u0142acza, ekologa. Wcze\u015bniej by\u0142a zwyk\u0142\u0105, cich\u0105 matk\u0105 dw\u00f3ch uroczych dziewczynek. To ju\u017c historia: kopa\u0142a w drzwi w wielu miastach, szukaj\u0105c to adwokata, to sprawiedliwo\u015bci dla Karmy Samdupa. Zacz\u0119\u0142a te\u017c pisa\u0107 bloga oraz odpowiada\u0107 na pytania zagranicznych dziennikarzy, oddaj\u0105c ho\u0142d prawdzie.<\/p>\n
Wszyscy ci bandyci i zb\u00f3je nie zabiegaj\u0105 przecie\u017c o publicity. Przez miesi\u0105c zamykali jej bloga razy pi\u0119\u0107. My\u015bl\u0119, \u017ce w \u017cyciu jest mn\u00f3stwo spraw o wiele wa\u017cniejszych od dra\u017cliwych s\u0142\u00f3w, zamykania blog\u00f3w czy usuwania wpis\u00f3w. Poczytajcie, prosz\u0119: \u201eWychowa\u0142am si\u0119 w\u015br\u00f3d koczownik\u00f3w i nauczy\u0142am wiele o prawach natury. Wydaje mi si\u0119, \u017ce rozumiem te\u017c troch\u0119 \u015bwiat ludzi. Jedno wiem na pewno: szcz\u0119\u015bcie innych stanie si\u0119 nasz\u0105 rado\u015bci\u0105, a ich strach \u2013 naszym l\u0119kiem. Macie tu \u017con\u0119, kt\u00f3ra my\u015bli o m\u0119\u017cu. Serce zranione niesprawiedliwo\u015bci\u0105. Pi\u0119tna\u015bcie lat. Pi\u0119tna\u015bcie lat tortur i krzywdy dobrego cz\u0142owieka. Jak chcecie mnie uciszy\u0107? Jak zamierzacie zmusi\u0107 do zachowywania si\u0119 tak, jak gdyby nic nie zasz\u0142o?\u201d.<\/p>\n
Si\u0142\u0119 czerpa\u0142a z wiary. \u201eW tym \u015bwiecie szcz\u0119\u015bcie i piek\u0142o zale\u017c\u0105 od siebie nawzajem. Nikt nie wie, co przyniesie jutro. Nienawistne my\u015bli, powie wam ka\u017cdy buddysta czy taoista, pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej zrodz\u0105 z\u0142o\u201d.<\/p>\n
Tymczasem przechodnie, cho\u0107by najbardziej oboj\u0119tni, zginaj\u0105 si\u0119 do ziemi w pok\u0142onie, a buddy\u015bci, pewnie s\u0142uchaj\u0105 naszego Khenpo: \u201eZachodzi s\u0142o\u0144ce, zmasakrowane miasto nie p\u0142acze. Ci, co przetrwali, ciesz\u0105 si\u0119 z promieniami s\u0142o\u0144ca. W namiocie rozpi\u0119tym przez mnich\u00f3w po\u015brodku placu p\u0142on\u0105 ma\u015blane lampki. Ka\u017cdy przechodzie\u0144 wie, czemu ma zwolni\u0107 i zamilkn\u0105\u0107. Noc\u0105, gdy miasto cichnie pod w\u0142asnym ci\u0119\u017carem, na pierwszy plan wychodzi szelest mantr i rymowanych apeli do Jamy, Pana \u015amierci, aby \u2013 z braku stosowniejszego okre\u015blenia \u2013 zaj\u0105\u0142 si\u0119 kim\u015b innym. Buddy\u015bci wo\u0142aj\u0105: si\u0119 rodzi. A jak nie oni, to kto inny, i jemu najlepszego\u201d.<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
29 grudnia 2010<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dwa tysi\u0105ce dziesi\u0105ty wydaje ostatnie tchnienie; za dwa miesi\u0105ce, to ju\u017c w nowej bajce, miejsce \u017celaznego tygrysa zajmie drewniany kr\u00f3lik. Jakie zostaj\u0105 nam wspomnienia? Ryk \u015bnie\u017cnego lwa, kt\u00f3ry przeszy\u0142 tybeta\u0144skie serca 10 marca 2008, w tym roku wr\u00f3ci\u0142 14 kwietnia \u0142oskotem trz\u0119sienia ziemi w Juszu. W jednej chwili karma pos\u0142a\u0142a w drog\u0119 do nast\u0119pnego wcielenia […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":15307,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,7],"tags":[23,29,22],"class_list":["post-15306","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-teksty","category-z-perspektywy-tybetanczykow","tag-buddyzm","tag-oser","tag-wyroki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/15306","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=15306"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/15306\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15308,"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/15306\/revisions\/15308"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/15307"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=15306"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=15306"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=15306"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}