Jak zwykle ten pierwotny \u015bwiat jest pustyni\u0105.<\/p>\n
Jak zwykle nasz los jest na \u0142asce wiatru.<\/p>\n
Tragedia mojego i twojego \u017cycia<\/p>\n
wlecze si\u0119 mozolnie pod g\u00f3r\u0119.<\/p>\n
<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
W tej egzystencjalnej repetycji<\/p>\n
nasze marzenia tr\u0105c\u0105<\/p>\n
s\u0142odkim mlekiem i krowim \u0142ajnem,<\/p>\n
nasza m\u0142odo\u015b\u0107 przemin\u0119\u0142a<\/p>\n
mi\u0119dzy powtarzaj\u0105cymi si\u0119 snami,<\/p>\n
nasze posiniaczone serca<\/p>\n
zestarza\u0142y si\u0119 w rozpaczy.<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
Ale \u2013<\/p>\n
Przelewaj\u0105c \u017cale w piosenk\u0119,<\/p>\n
nie wolno zamyka\u0107 si\u0119 w samotno\u015bci serca.<\/p>\n
Przodkowie zostawili mi wiekow\u0105 m\u0105dro\u015b\u0107,<\/p>\n
a czas poczucie w\u0142asnej warto\u015bci.<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
Tak \u2013<\/p>\n
Kiedy trz\u0119s\u0105 si\u0119 niebo i ziemia,<\/p>\n
wygl\u0105daj\u0105c wolno\u015bci i r\u00f3wno\u015bci,<\/p>\n
do serca p\u0142ynie ostyg\u0142a krew<\/p>\n
z now\u0105 histori\u0105 na nowe stulecie.<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
Pema Co, podpisuj\u0105ca wi\u0119kszo\u015b\u0107 wierszy pseudonimem Czimi, jest jedn\u0105 z najwa\u017cniejszych tybeta\u0144skich poetek \u2013 i nauczycielk\u0105 tybeta\u0144skiego w Rebgongu, w Amdo<\/em>.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n