Lin Huia pozna\u0142am w Lhasie. Kipia\u0142 energi\u0105. Dowiedzia\u0142am si\u0119, \u017ce jest dzia\u0142aczem spo\u0142ecznym z Hongkongu i \u017ce od dw\u00f3ch lat je\u017adzi po \u015bwiecie. Dzi\u0119ki internetowym notkom i zdj\u0119ciom zacz\u0119\u0142am mu w tej wyprawie towarzyszy\u0107. Niedawno powiedzia\u0142 mi, \u017ce tajwa\u0144skie wydawnictwo wyda zbi\u00f3r jego felieton\u00f3w o odpowiedzialnym podr\u00f3\u017cowaniu. Pierwotny tytu\u0142 \u201eLudzie w ruchu\u201d zmieniono p\u00f3\u017aniej na \u201eMi\u0119dzy nadziej\u0105 a cierpieniem\u201d, a ja znalaz\u0142am si\u0119 w gronie pisarzy, kt\u00f3rych poproszono o s\u0142owo wst\u0119pne. Traf chcia\u0142, \u017ce czyta\u0142am te artyku\u0142y na przemian z newsami z Hongkongu.<\/p>\n
<\/p>\n
Ze wszystkich miejsc, o kt\u00f3rych opowiada Lin Hui, by\u0142am tylko w Xinjiangu i rodzinnym Tybecie. Prawdopodobie\u0144stwo, \u017ce znajd\u0119 si\u0119 kiedy\u015b w innych, jest w\u0142a\u015bciwie \u017cadne. W ka\u017cdym razie, nie w tym \u017cyciu.<\/p>\n
Z prostej przyczyny \u2013 w przeciwie\u0144stwie do Lina nie mam paszportu, z kt\u00f3rym mog\u0142abym ruszy\u0107 w \u015bwiat.<\/p>\n
Czytelnik m\u00f3g\u0142by mnie teraz uzna\u0107 za dysydentk\u0119 (Lin cz\u0119sto opowiada o takich ludziach), wi\u0119c spiesz\u0119 wyprowadzi\u0107 go z b\u0142\u0119du. Przed kilkoma dniami s\u0142ysza\u0142am tybeta\u0144skiego biznesmena, \u017cartuj\u0105cego z gorycz\u0105, \u017ce w zesz\u0142ym roku jego \u201echi\u0144skim snem\u201d by\u0142 paszport, a w tym \u2013 zezwolenie na pobyt w regionie granicznym. Rzecz w tym, \u017ce mamy rok Konia, w kt\u00f3rym ka\u017cdy tybeta\u0144ski buddysta marzy o pielgrzymce<\/a> na \u015bwi\u0119t\u0105 G\u00f3r\u0119 Kaila\u015b. Wymaga to jednak specjalnej przepustki, a te wydaj\u0105 wy\u0142\u0105cznie chi\u0144skim turystom<\/a>. I tak ichnie marzenia dla nas s\u0105 tylko mrzonkami.<\/p>\n Lin Hui jest wstrz\u0105\u015bni\u0119ty wszechobecno\u015bci\u0105 cierpienia, na szcz\u0119\u015bcie wsz\u0119dzie widzi tak\u017ce nadziej\u0119. Pozostaje wierny zasadom odpowiedzialnego podr\u00f3\u017cowania i stara si\u0119 przyczyni\u0107 do budowania spo\u0142ecze\u0144stwa obywatelskiego w nadziei, \u017ce ludzie zdo\u0142aj\u0105 poprawi\u0107 sw\u00f3j los, a potem zmieni\u0107 ca\u0142y \u015bwiat. Zapiski z wyprawy zyskuj\u0105 w ten spos\u00f3b g\u0142\u0119bszy wymiar. \u201ePodr\u00f3\u017cowanie jest rozrywk\u0105 \u2013 m\u00f3wi poruszony niesprawiedliwo\u015bci\u0105 m\u0142odzieniec z plecakiem i aparatem \u2013 ale nie powinno si\u0119 do tego sprowadza\u0107, s\u0105 bowiem sprawy wa\u017cniejsze. Podr\u00f3\u017cowanie jest pi\u0119kne, daje zrozumienie, namys\u0142, warto\u015bci, a nawet spok\u00f3j. Problem tylko w tym, jak je uwypukli\u0107, odrzucaj\u0105c \u015bmietnik bezmy\u015blnego egoizmu i szkodnictwa\u201d.<\/p>\n Jako Tybetanka nie mog\u0119 nie my\u015ble\u0107 szczeg\u00f3lnie ciep\u0142o o sympatii, z jak\u0105 Lin opowiada o moich rodakach w kraju i na obczy\u017anie. Wydaje mi si\u0119, \u017ce bierze si\u0119 ona ze swoistej wsp\u00f3lnoty do\u015bwiadcze\u0144. I nie mam tu na my\u015bli slogan\u00f3w o \u201eprzysz\u0142o\u015bci Hongkongu w tera\u017aniejszo\u015bci Tybetu\u201d. Doskonale zapami\u0119ta\u0142am pewn\u0105 zimow\u0105 noc sprzed dw\u00f3ch lat \u2013 w Lhasie zrobi\u0142o si\u0119 bardzo zimno, a Lin, kt\u00f3ry wyje\u017cd\u017ca\u0142 w\u0142a\u015bnie z Xinjiangu, opisywa\u0142 swoje prze\u017cycia i emocje, pojmuj\u0105c nagle i doceniaj\u0105c warto\u015b\u0107 hongko\u0144skiej wolno\u015bci.<\/p>\n Wspomnia\u0142am ju\u017c, \u017ce czyta\u0142am te teksty w szczeg\u00f3lnej sytuacji. Kiedy Lin Hui zmierza\u0142 do Argentyny, Hongkong eksplodowa\u0142 \u201eruchem parasolek\u201d. \u201eZagraniczne media m\u00f3wi\u0105 o <\/span>\u00bbrewolucji\u00ab \u2013 zanotowa\u0142 \u2013 ale to z\u0142e s\u0142owo. W\u0142a\u015bciwa nazwa to \u00bbruch\u00ab, poniewa\u017c nasz \u00bbor\u0119\u017c\u00ab to zwyk\u0142a ochrona przed zawieruch\u0105. Chcemy tylko r\u00f3wnowagi i nawet je\u015bli niebo nad nami nie jest jasne, nie zamierzamy mokn\u0105\u0107. \u00bbRuch parasolek\u00ab ma w sobie \u0142agodno\u015b\u0107, ale i stanowczo\u015b\u0107. Nie ugniemy si\u0119 przed wichrem i nawa\u0142nic\u0105!\u201d. <\/span><\/p>\n Lin Hui przerwa\u0142 podr\u00f3\u017c i wr\u00f3ci\u0142 do domu, w kt\u00f3rym stawk\u0105 by\u0142o \u017cycie albo \u015bmier\u0107. \u201eOddalenie\u201d zmieni\u0142o si\u0119 nagle w \u201eblisko\u015b\u0107\u201d, wymagaj\u0105c\u0105 \u201ewielkiego wysi\u0142ku\u201d, kt\u00f3ry tak cz\u0119sto jawi\u0142 mu si\u0119 drog\u0105 do rozwi\u0105zania problem\u00f3w w odwiedzanych krajach.<\/p>\n