Pok\u0142on Szlachetnemu Awalokite\u015bwarze!<\/p>\n
W Krainie \u015aniegu bez cienia wsp\u00f3\u0142czucia zarzynamy dzi\u015b zwierz\u0119ta dla ich ciep\u0142ego mi\u0119sa. Zabijamy na tak\u0105 skal\u0119, \u017ce niekt\u00f3rym gatunkom grozi wygini\u0119cie. Byd\u0142o trafia pod n\u00f3\u017c nie tylko dlatego, \u017ceby\u015bmy mogli nape\u0142ni\u0107 brzuchy albo odzia\u0107 si\u0119 w sk\u00f3ry, ale tak\u017ce zaspakaja\u0107 kaprysy, kupuj\u0105c bro\u0144 czy inne zb\u0119dne przedmioty. Niepostrze\u017cenie staje si\u0119 to norm\u0105, co napawa mnie ogromnym smutkiem. Pomna\u017canie cierpie\u0144 ludzi i zwierz\u0105t budzi przera\u017cenie \u2013 widzi to ka\u017cdy.<\/p>\n
<\/p>\n
Przed laty po\u0142o\u017cyli\u015bmy wi\u0119c kres temu procederowi w Larung Garze. Wystarczy\u0142a pro\u015bba Khenpo Dzigme Phuncoga, kt\u00f3ra przem\u00f3wi\u0142a do rozumu wielu ludzi. Niedawno wystosowali\u015bmy jednak drugi apel, poniewa\u017c wi\u0119kszo\u015b\u0107 rodak\u00f3w wci\u0105\u017c robi swoje.<\/p>\n
Nic nie usprawiedliwia okrucie\u0144stwa wobec zwierz\u0105t. Wszyscy jeste\u015bmy tacy sami w pragnieniu szcz\u0119\u015bcia i unikania b\u00f3lu. Do\u015bwiadcza ich ka\u017cdy bez wyj\u0105tku. Dla nas to argument wystarczaj\u0105cy, co zrozumie ka\u017cdy, kto otworzy oczy na cierpienie zwierz\u0105t.<\/p>\n
Nasze j\u0119zyki s\u0105 tak samo smaczne jak krowie, je\u015bli wi\u0119c dajecie sobie prawo do dr\u0119czenia zwierz\u0105t, r\u00f3wnie szczodrze szafujcie w\u0142asnym cia\u0142em. Sprawa jest naprawd\u0119 bardzo prosta i ka\u017cdy, kto przemy\u015bli j\u0105 powa\u017cnie, musi dostrzec bezsens ca\u0142ej tej brutalno\u015bci, nawet nie b\u0119d\u0105c przekonanym o nieomylno\u015bci karmicznego prawa przyczyny i skutku.<\/p>\n
Na odbieraniu \u017cycia mo\u017cna skorzysta\u0107, podnosz\u0105c swoje dochody i pozycj\u0119 spo\u0142eczn\u0105. Cen\u0105 za to jest jednak istnienie, krew i \u0142zy innych istot. W imi\u0119 b\u0142ahych przyjemno\u015bci odbieramy im dos\u0142ownie wszystko. Przej\u0119ci w\u0142asnymi problemami, \u015blepniemy na cudzie katusze. Tak wygl\u0105da mechanizm u\u0142udy, w kt\u00f3rej tkwimy jako ludzie. Pod\u0142o\u015b\u0107, okrucie\u0144stwo i zach\u0142anno\u015b\u0107 to cechy, kt\u00f3rych trzeba si\u0119 wyzby\u0107 dla w\u0142asnego dobra. We\u017acie to sobie do serca, bo inaczej nie b\u0119dziecie si\u0119 rozwija\u0107.<\/p>\n
Najgorsze czyny bior\u0105 si\u0119 w\u0142a\u015bnie z takich postaw. Nie zarabiajcie na siebie cudz\u0105 krzywd\u0105. Wszelka strawa i odzienie w ostatecznym rachunku bior\u0105 si\u0119 z b\u00f3lu niezliczonych zwierz\u0105t. Czerpanie z niego korzy\u015bci jest okrucie\u0144stwem i pod\u0142o\u015bci\u0105. Przeciwie\u0144stwem wznios\u0142ego po\u015bwi\u0119cenia \u017cycia dobrej sprawie.<\/p>\n
Jako ludzie naprawd\u0119 nie musimy zabija\u0107 zwierz\u0105t. Tu i teraz mamy inne sposoby zdobywania odzienia i strawy. S\u0105 tacy, kt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce zwierz\u0119ta i tak b\u0119d\u0105 nieszcz\u0119\u015bliwe. Trudno przecie\u017c nie zauwa\u017cy\u0107, \u017ce jednoznacznie wol\u0105 \u017cy\u0107 \u2013 za kogo si\u0119 macie, chc\u0105c im to wyperswadowa\u0107?<\/p>\n
Zwierz\u0119ta domowe s\u0105 wobec nas nies\u0142ychanie szczodre. Wiosn\u0105 orz\u0105 pola, bior\u0105c na siebie win\u0119 za \u015bmier\u0107 niezliczonych owad\u00f3w. Jesieni\u0105 pomagaj\u0105 zbiera\u0107 plony. \u017byj\u0105 w ci\u0105g\u0142ym napi\u0119ciu i strachu, od kt\u00f3rych nie ma chwili wytchnienia. Wiele trzeba, \u017ceby\u015bmy mogli utrzyma\u0107 si\u0119 przy \u017cyciu. Zniewolone przez nas zwierz\u0119ta p\u0142ac\u0105 za to straszn\u0105 cen\u0119. A\u017c do \u015bmierci daj\u0105 nam mleko, mas\u0142o, ser, odchody na opa\u0142, nie czyni\u0105c nikomu najmniejszej krzywdy.<\/p>\n
Czym odp\u0142acaj\u0105 im ludzie? Wy\u0142\u0105cznie krzywd\u0105. Kiedy s\u0105 stare i s\u0142abe, a ich cia\u0142a przypominaj\u0105 jedn\u0105 wielk\u0105 ran\u0119, nie dajemy im nawet umrze\u0107 naturaln\u0105 \u015bmierci\u0105. Ci, kt\u00f3rzy je dobijaj\u0105, s\u0105 zwyczajnymi rze\u017anikami, nawet je\u015bli zdaje si\u0119 im, \u017ce robi\u0105 to, co nale\u017cy. Ca\u0142e \u017cycie ka\u017cemy harowa\u0107 zwierz\u0119tom jak niewolnikom, odp\u0142acaj\u0105c za to na koniec okrutn\u0105 \u015bmierci\u0105.<\/p>\n
Wszyscy powinni\u015bmy si\u0119 nad tym g\u0142\u0119boko zastanowi\u0107. Zw\u0142aszcza ci, kt\u00f3rzy mieni\u0105 si\u0119 adeptami Dharmy. Po \u017cyciu pe\u0142nym znoju i po\u015bwi\u0119ce\u0144 pozw\u00f3lcie zwierz\u0119tom przynajmniej na naturaln\u0105 \u015bmier\u0107. Niech b\u0119dzie was sta\u0107 cho\u0107by na tak\u0105 szczodro\u015b\u0107.<\/p>\n
Z perspektywy \u015bwi\u0119tej Dharmy wszystkie istoty by\u0142y nam kiedy\u015b ojcem i matk\u0105. To pewne. Owym rodzicom brak zas\u0142ugi, pozwalaj\u0105cej na osi\u0105gni\u0119cie wyzwolenia, odrodzenie w czystej krainie czy ludzkim ciele, ale te\u017c nie znajduj\u0105 si\u0119 akurat w piek\u0142ach. My za\u015b \u2013 za spraw\u0105 przywi\u0105zania do ziemi, dzieci i maj\u0105tku \u2013 odrodzili\u015bmy si\u0119 jako ludzie w Tybecie. Nasza znajomo\u015b\u0107 przesz\u0142o\u015bci jest \u017cadna. Istoty, kt\u00f3re s\u0105 dzi\u015b zwierz\u0119tami, zarzyna\u0142y nas kiedy\u015b i zabija\u0142y. I tak za spraw\u0105 karmy mordujemy w\u0142a\u015bnie swoich rodzic\u00f3w.<\/p>\n
Nawet je\u015bli my\u015blimy wy\u0142\u0105cznie o sobie, zabijanie jest zbrodni\u0105, kt\u00f3ra prowadzi do odrodzenia w piek\u0142ach i niezno\u015bnych, nieko\u0144cz\u0105cych si\u0119 cierpie\u0144. Gdyby uda\u0142o si\u0119 nam uzyska\u0107 potem ludzkie \u017cycie, b\u0119dzie ono kr\u00f3tkie i pe\u0142ne chor\u00f3b. \u015amier\u0107 tak\u017ce nie przyniesie ukojenia, bowiem nasze dzieci b\u0119d\u0105 umiera\u0107 m\u0142odo i \u2013 sp\u0142acaj\u0105c krwawe d\u0142ugi \u2013 ponownie przyjdziemy na \u015bwiat w miejscu, w kt\u00f3rym zabijanie jest na porz\u0105dku dziennym. Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, zbierzemy, co zasiali\u015bmy. Na g\u0142ow\u0119 spadaj\u0105 nam tylko owoce w\u0142asnej karmy. Ka\u017cdy \u017cyje w stworzonym przez siebie \u015bwiecie.<\/p>\n
Zgotowali\u015bmy zwierz\u0119tom piek\u0142o i dlatego sami do niego trafimy. Z powodu zabijania b\u0119dziecie \u017cy\u0107 kr\u00f3tko. Depc\u0105c pi\u0119kno, skazujecie si\u0119 na moz\u00f3\u0142 i brzydot\u0119. Karma jest nieomylna. Nawet je\u015bli zwierz\u0119ta wydaj\u0105 si\u0119 wam niewarte uwagi, strze\u017ccie si\u0119 konsekwencji w\u0142asnych czyn\u00f3w, wykorzystuj\u0105c potencja\u0142 ludzkiego odrodzenia do nadania im odpowiedniego kierunku.<\/p>\n
By\u0142oby wspaniale, gdyby wasze rodziny zrezygnowa\u0142y z zabijania zwierz\u0105t \u2013 cho\u0107by na okre\u015blony czas. Je\u015bli to niemo\u017cliwe, przynajmniej zarzynajcie ich jak najmniej. Wystrzegajcie si\u0119 okrucie\u0144stwa, jakim jest duszenie czy odr\u0105bywanie g\u0142\u00f3w. Straszny b\u00f3l zwi\u0119ksza brzemi\u0119 waszej winy. Czemu ma s\u0142u\u017cy\u0107 to bestialstwo, skoro ludzie i zwierz\u0119ta nie s\u0105 \u015bmiertelnymi wrogami? Pomy\u015blcie chwil\u0119. Ka\u017cdy wola\u0142by umrze\u0107 dziesi\u0119\u0107 razy we \u015bnie, ni\u017c raz w okrutnych m\u0119czarniach. Zwierz\u0119ta s\u0105 do nas podobne, musicie wi\u0119c minimalizowa\u0107 ich b\u00f3l. Strze\u017ccie si\u0119 zoboj\u0119tnienia!<\/p>\n
Dzi\u015b wiele zwierz\u0105t umiera straszn\u0105 \u015bmierci\u0105 po strasznym \u017cyciu. Powodem jest nasz nawyk jedzenia mi\u0119sa. Gdyby\u015bmy tego nie robili, nie by\u0142oby powodu do zadawania zwierz\u0119tom takich cierpie\u0144. Wiele sutr i tantr m\u00f3wi jasno, \u017ce jedzenie mi\u0119sa jest ci\u0119\u017ckim grzechem.<\/p>\n
Moc\u0105 karmicznych sk\u0142onno\u015bci konsumenci mi\u0119sa odrodz\u0105 si\u0119 jako mi\u0119so\u017cerne zwierz\u0119ta i b\u0119d\u0105 dalej, dzie\u0144 w dzie\u0144 po\u017cera\u0107 swych wsp\u00f3\u0142braci. To prosta i nieuchronna droga do piek\u0142a, zatem wszyscy wy\u015bwi\u0119ceni i \u015bwieccy powinni zadba\u0107 o swoje przysz\u0142e odrodzenie, \u015blubuj\u0105c nigdy wi\u0119cej nie je\u015b\u0107 mi\u0119sa. Tyczy to zw\u0142aszcza Sanghi, propagator\u00f3w nauk i wsp\u00f3\u0142czucia.<\/p>\n
\u017bycz\u0119 szcz\u0119\u015bcia w tym i przysz\u0142ych \u017cywotach wszystkim zwierz\u0119tom w naszym Tybecie. We\u017acie sobie moje s\u0142owa serca.<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
Serthar, w dniu wielkiego \u015bwi\u0119ta Saga Da\u0142a, 14 czerwca 2003 roku.<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n Khenpo Cultrim Lodo jest duchowym spadkobierc\u0105 Khenpo Dzigme Phuncoga<\/a> i jednym z najwa\u017cniejszych nauczycieli<\/a> Dharmy we wsp\u00f3\u0142czesnym Tybecie. Wyk\u0142ada w instytucie Larung Gar<\/a>, w Sertharze.<\/em><\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/KhenpoCultrimLodo-1.jpg\")
<\/a><\/p>\n