Musimy te\u017c zdawa\u0107 sobie spraw\u0119, \u017ce przeobra\u017canie serca i umys\u0142u po to, by nasze dzia\u0142ania sta\u0142y si\u0119 same z siebie, spontanicznie etyczne, wymaga, by\u015bmy w swoim codziennym \u017cyciu postawili prawo\u015b\u0107 na pierwszym miejscu. Mi\u0142o\u015b\u0107 i wsp\u00f3\u0142czucie, cierpliwo\u015b\u0107, szczodro\u015b\u0107, pokora i inne cnoty uzupe\u0142niaj\u0105 si\u0119. Poniewa\u017c tak trudno wykorzeni\u0107 szkodliwe uczucia, musimy przyswoi\u0107 sobie i wprowadzi\u0107 w nawyk ich przeciwie\u0144stwa, jeszcze zanim pojawi\u0105 si\u0119 negatywne my\u015bli. Kultywowanie szczodro\u015bci jest, na przyk\u0142ad, kluczowe dla przeciwdzia\u0142ania sk\u0142onno\u015bci do sk\u0105pstwa, kt\u00f3re wyrasta z naszego egoizmu.<\/p>\n
<\/p>\n
Najlepiej zacz\u0105\u0107 od dawania. Pomaga to przezwyci\u0119\u017cy\u0107 nawykow\u0105 chciwo\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 zwykle usprawiedliwiamy pytaniem: \u201eCo mi zostanie, je\u015bli wszystko rozdam?\u201d. Ka\u017cda wielka religia i ka\u017cde cywilizowane spo\u0142ecze\u0144stwo uznaj\u0105 za cnot\u0119 wspieranie biednych i potrzebuj\u0105cych, przynosz\u0105ce niew\u0105tpliwy po\u017cytek zar\u00f3wno daj\u0105cemu, jak i obdarowanemu. Ten ostatni wyzwala si\u0119 z m\u0119czarni n\u0119dzy. Ten pierwszy cieszy rado\u015bci\u0105, jak\u0105 sprawi\u0142 swoj\u0105 pomoc\u0105. Pami\u0119tajmy przy tym, \u017ce s\u0105 r\u00f3\u017cne rodzaje i poziomy dawania. Je\u015bli chodzi nam o to, \u017ceby inni byli o nas dobrego zdania, chcemy zdoby\u0107 s\u0142aw\u0119 czy pozujemy na \u015bwi\u0119tego \u2013 plamimy nasz czyn. Praktykujemy w\u00f3wczas nie szczodro\u015b\u0107, ale nadymanie si\u0119. Podobnie ten, kto daje du\u017co, mo\u017ce nie by\u0107 tak hojny, jak ten, kto daje ma\u0142o. Wszystko zale\u017cy od mo\u017cliwo\u015bci i motywacji.<\/p>\n
Dawanie czasu i energii \u2013 cho\u0107 nie zast\u0105pi\u0105 one niezb\u0119dnych przedmiot\u00f3w \u2013 wydaje si\u0119 szczodro\u015bci\u0105 wy\u017cszej klasy. Mam tu na my\u015bli zw\u0142aszcza dar s\u0142u\u017cby upo\u015bledzonym, bezdomnym, samotnym, osadzonym w wi\u0119zieniu, i tym, kt\u00f3rzy z niego wyszli. Ten rodzaj szczodro\u015bci odnosi si\u0119 tak\u017ce do nauczycieli, przekazuj\u0105cych uczniom wiedz\u0119. Czynnikami, kt\u00f3re decyduj\u0105 o tym, czy dawanie przyniesie maksymalny po\u017cytek i daj\u0105cemu, i obdarowanemu, s\u0105 brak oczekiwania i jakiejkolwiek my\u015bli o nagrodzie, a tak\u017ce pobudki: prawdziwa troska o innych. Im bardziej poszerzamy perspektyw\u0119 \u2013 tak, by obejmowa\u0142a r\u00f3wnie\u017c pomy\u015blno\u015b\u0107 innych \u2013 tym pewniejsze staj\u0105 si\u0119 fundamenty naszego w\u0142asnego szcz\u0119\u015bcia.<\/p>\n
Je\u015bli teraz powiem, \u017ce jednym z najwa\u017cniejszych sk\u0142adnik\u00f3w procesu przeobra\u017cania siebie jest pokora, Czytelnik mo\u017ce zapyta\u0107, czy nie przecz\u0119 temu, co m\u00f3wi\u0142em przed chwil\u0105 o potrzebie pewno\u015bci siebie. Prawdziwa pewno\u015b\u0107 siebie \u2013 to znaczy poczucie w\u0142asnej godno\u015bci \u2013 wyra\u017anie r\u00f3\u017cni si\u0119 od pr\u00f3\u017cnego, nad\u0119tego wa\u017cniactwa. Podobnie prawdziwa pokora, kt\u00f3ra jest odmian\u0105 skromno\u015bci, nie ma absolutnie nic wsp\u00f3lnego z brakiem wiary w siebie, cho\u0107 wielu wydaje si\u0119 ich nie odr\u00f3\u017cnia\u0107. Zapewne dlatego pokora jest dzi\u015b tak cz\u0119sto brana za oznak\u0119 s\u0142abo\u015bci, a nie wewn\u0119trznej si\u0142y \u2013 zw\u0142aszcza w \u015bwiecie stosunk\u00f3w zawodowych i interes\u00f3w. Wsp\u00f3\u0142czesne spo\u0142ecze\u0144stwo z pewno\u015bci\u0105 nie nadaje jej takiej rangi, jak\u0105 mia\u0142a w Tybecie mojej m\u0142odo\u015bci. Zakorzeniony w naszej kulturze szacunek i podziw dla pokory sprawia\u0142, \u017ce mog\u0142a tam naprawd\u0119 rozkwita\u0107. (W przeciwie\u0144stwie do ambicji \u2013 kt\u00f3rej nie nale\u017cy bra\u0107 za ca\u0142kowicie stosowne d\u0105\u017cenie do realizacji szlachetnych cel\u00f3w \u2013 uznawanej za przywar\u0119, \u0142atwo przeradzaj\u0105c\u0105 si\u0119 w egoizm.) Niemniej we wsp\u00f3\u0142czesnym \u015bwiecie pokora jest tak wa\u017cna, jak chyba nigdy dot\u0105d. Im wi\u0119cej osi\u0105gamy sukces\u00f3w, zar\u00f3wno jako poszczeg\u00f3lni ludzie, jak i \u2013 dzi\u0119ki rozwojowi nauki i techniki \u2013 ca\u0142a ludzko\u015b\u0107, tym usilniej powinni\u015bmy j\u0105 piel\u0119gnowa\u0107. Sukcesy czyni\u0105 nas bowiem szczeg\u00f3lnie podatnymi na dum\u0119 i arogancj\u0119.<\/p>\n
W pokonaniu nawyku pr\u00f3\u017cno\u015bci mo\u017ce pom\u00f3c rozmy\u015blanie o ludziach, kt\u00f3rych pycha czyni z nich przedmiot kpin i \u017cart\u00f3w. Cho\u0107 mog\u0105 nie zdawa\u0107 sobie sprawy z tego, jak g\u0142upio wypadaj\u0105 \u2013 ka\u017cdy to widzi. Oczywi\u015bcie nie idzie o to, \u017ceby\u015bmy zasiedli ocenia\u0107 bli\u017anich, ale o to, by\u015bmy po prostu u\u015bwiadomili sobie negatywne skutki takich stan\u00f3w serca i umys\u0142u. Wiedz\u0105c, do czego prowadz\u0105, b\u0119dziemy starali si\u0119 ich unika\u0107. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce odwracamy tu zasad\u0119 nieszkodzenia innym \u2013 nie chcemy przecie\u017c i w\u0142asnej krzywdy \u2013 i wykorzystujemy fakt, \u017ce znacznie \u0142atwiej dostrzegamy cudze b\u0142\u0119dy ni\u017c zalety.<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Fragment ksi\u0105\u017cki \u201eEtyka na nowe tysi\u0105clecie\u201d, Politeja 2000<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Musimy te\u017c zdawa\u0107 sobie spraw\u0119, \u017ce przeobra\u017canie serca i umys\u0142u po to, by nasze dzia\u0142ania sta\u0142y si\u0119 same z siebie, spontanicznie etyczne, wymaga, by\u015bmy w swoim codziennym \u017cyciu postawili prawo\u015b\u0107 na pierwszym miejscu. Mi\u0142o\u015b\u0107 i wsp\u00f3\u0142czucie, cierpliwo\u015b\u0107, szczodro\u015b\u0107, pokora i inne cnoty uzupe\u0142niaj\u0105 si\u0119. Poniewa\u017c tak trudno wykorzeni\u0107 szkodliwe uczucia, musimy przyswoi\u0107 sobie i wprowadzi\u0107 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2949,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,7],"tags":[49],"class_list":["post-2948","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-teksty","category-z-perspektywy-tybetanczykow","tag-dalajlama"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2948","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2948"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2948\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2950,"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2948\/revisions\/2950"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/2949"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2948"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2948"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2948"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}