<\/p>\n
Teczung urodzi\u0142 si\u0119 w Indiach, cho\u0107 dom ma w Tybecie. Jest dzi\u015b m\u0119\u017cczyzn\u0105 w \u015brednim wieku i mieszka w Atlancie, w Stanach Zjednoczonych. Jego rodzice, jak dziesi\u0105tki innych, kt\u00f3rym okupant odebra\u0142 ojczyzn\u0119, zburzy\u0142 klasztory i zmusi\u0142 do ucieczki Lam\u00f3w, tu\u0142ali si\u0119 po obcych krajach, pr\u00f3buj\u0105c przekaza\u0107 dzieciom esencj\u0119 rodzimej kultury. O Teczungu us\u0142ysza\u0142am dzi\u0119ki filmom, takim jak \u201eWy\u015bniona Lhasa\u201d i \u201eKrzyk \u015bnie\u017cnego lwa\u201d. W jego g\u0142osie jest rytm i brzmienie naszej tradycyjnej nangmy<\/em>, teszy<\/em> czy kalu<\/em>, ale te\u017c, co chyba oczywiste, wielki smutek straty i b\u00f3lu.<\/p>\n W dwa tysi\u0105ce \u00f3smym roku tybeta\u0144skie protesty rozstrzelano kulami i rozjechano wozami pancernymi, ale ca\u0142y \u015bwiat us\u0142ysza\u0142 d\u0142ugi, przeci\u0105g\u0142y krzyk \u201ekji hi hi<\/em>\u201d, kt\u00f3ry musia\u0142 poderwa\u0107 ka\u017cdego Tybeta\u0144czyka w ka\u017cdym zak\u0105tku Ziemi. Dziesi\u0105tego grudnia tamtego roku Teczung da\u0142 \u201ewolno\u015bciowy\u201d koncert na Tajwanie. \u201eJego dono\u015bny, melodyjny g\u0142os przenosi s\u0142uchaczy na \u015brodek P\u0142askowy\u017cu Tybeta\u0144skiego \u2013 przeczyta\u0142am w sieci. \u2013 Wydarzenie to zbiega si\u0119 z sze\u015b\u0107dziesi\u0105t\u0105 rocznic\u0105 Powszechnej Deklaracji Praw Cz\u0142owieka. Chcemy wierzy\u0107, \u017ce przes\u0142anie pokoju dotrze do wszystkich, kt\u00f3rym drogie s\u0105 owe prawa\u201d.<\/p>\n Ogl\u0105daj\u0105c jego wyst\u0119p na ekranie komputera, wpad\u0142am na pomys\u0142. Zdarzy\u0142o mi si\u0119 napisa\u0107 kilka piosenek, w tym, dawno temu, w Lhasie, z t\u0119sknoty za Jego \u015awi\u0105tobliwo\u015bci\u0105 Dalajlam\u0105 \u2013 \u201eW drodze\u201d. Pomy\u015bla\u0142am, \u017ce by\u0142oby pi\u0119knie, gdyby Teczung dopisa\u0142 do tego muzyk\u0119, i za\u015bpiewa\u0142. Poprosi\u0142am przyjaciela z Amdo o tybeta\u0144ski przek\u0142ad, a potem skontaktowa\u0142am si\u0119 z Teczungiem, kt\u00f3ry zgodzi\u0142 si\u0119 z rado\u015bci\u0105. Po jakim\u015b czasie przys\u0142a\u0142 mi gotow\u0105 piosenk\u0119<\/a> \u2013 dok\u0142adnie tak\u0105, jak\u0105 sobie wymarzy\u0142am, opart\u0105 na melodii i rytmie dranjenu<\/em>. Do tego g\u0142\u0119boki, czu\u0142y g\u0142os i s\u0142ynny bluesman Keb Mo!<\/p>\n W dwa tysi\u0105ce dziesi\u0105tym nagra\u0142 p\u0142yt\u0119 z szesnastoma rymowankami, nad kt\u00f3rymi pracowa\u0142 od lat. W Radiu Wolna Azja m\u00f3wi\u0142, \u017ce zrobi\u0142 to z my\u015bl\u0105 o dorastaj\u0105cych w Ameryce c\u00f3rkach \u2013 \u017ceby nigdy nie zapomnia\u0142y, kim i sk\u0105d s\u0105. Dlatego bra\u0142 do r\u0119ki dranjen i \u015bpiewa\u0142 im: \u201eBiegnijmy do Cuglakhangu, biegnijmy go zobaczy\u0107, biegnijmy si\u0119 pok\u0142oni\u0107\u201d, a dzieci odpowiada\u0142y w refrenie: \u201eMamo, prosimy, ucz nas tybeta\u0144skiego\u201d.<\/p>\n Bardzo lubi\u0119 te piosenki. Kiedy wr\u00f3ci\u0142am do Lhasy prawie codziennie puszcza\u0142am je siostrzenicy, kt\u00f3ra \u2013 cho\u0107 nie umia\u0142a jeszcze chodzi\u0107 ani m\u00f3wi\u0107 \u2013 podrygiwa\u0142a do rytmu (zw\u0142aszcza przy tych o porach roku).<\/p>\n Niedawno je\u017adzi\u0142 po Stanach z koncertami dedykowanymi dw\u00f3m uwi\u0119zionym rodakom: Dhondupowi \u0141angczenowi<\/a>, skazanemu na sze\u015b\u0107 lat za nakr\u0119cenie filmu dokumentuj\u0105cego nastroje i pogl\u0105dy Tybeta\u0144czyk\u00f3w, i Tasziemu Dhondupowi<\/a>, zamkni\u0119temu na pi\u0119tna\u015bcie miesi\u0119cy za \u015bpiewanie pie\u015bni<\/a> <\/span>owe emocje wyra\u017caj\u0105cych. <\/span><\/p>\n Kiedy \u201esynowie i c\u00f3rki\u201d Tybetu \u201eruszyli w ogie\u0144 w imi\u0119 prawdy i wolno\u015bci\u201d, nagra\u0142 \u201eLama khen\u201d, \u201eLamo m\u00f3j<\/a>\u201d, symboliczne ostatnie s\u0142owa dokonuj\u0105cych samospale\u0144. Nie ma w nich rozpaczy ani gniewu, tylko spok\u00f3j kogo\u015b, kto wiele przeszed\u0142szy, wo\u0142a swego Lam\u0119. Trudno nie pochyli\u0107 z szacunkiem g\u0142owy i nie zap\u0142aka\u0107, s\u0142uchaj\u0105c modlitwy m\u0119czennik\u00f3w: \u201eDrogocenny, wys\u0142uchaj mnie, Lamo m\u00f3j, wys\u0142uchaj mnie, Lamo Gjal\u0142a Tenzinie Gjaco, wys\u0142uchaj mnie, odp\u00f3r daj\u0119, odp\u00f3r bez przemocy, w ogniu to cia\u0142o w ofierze sk\u0142adam, Czcigodny Lamo. Strze\u017c mnie, Lamo, strze\u017c swoj\u0105 dobroci\u0105\u201d.<\/p>\n Cho\u0107 Teczung nie mo\u017ce zagra\u0107 na gitarze we w\u0142asnym domu, jego pie\u015bni maj\u0105 skrzyd\u0142a i umiej\u0105 przelecie\u0107 nad g\u00f3rami, zyskuj\u0105c mu tam, jak czytam, sympati\u0119 i szacunek \u201eprawdziwego barda, troch\u0119 smutnego, ale wiernego tajemnicom historii Tybetu, wielkiemu przes\u0142aniu, idea\u0142om i ko\u015bci w sercu\u201d.<\/p>\n Ka\u017cdy Tybeta\u0144czyk wie, co to \u201eko\u015b\u0107 w sercu\u201d. W kraju czy daleko od niego, \u017cadna w\u0142adza, \u017cadna si\u0142a, \u017cadna wzgarda, nic nigdy nie z\u0142amie ko\u015bci w sercu. O czym informuj\u0105 zimny i oboj\u0119tny \u015bwiat pie\u015bni Teczunga.<\/p>\n
![\"\"](\"http:\/\/tybet.hfhr.org.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/Teczung-Koncert-ZdjecieOser-300x208.jpg\")
<\/a><\/p>\n