\u201eO p\u00f3\u0142nocy duchy zmar\u0142ych \u0107wicz\u0105 kl\u0105twy. Kiedy zga\u015bnie \u015bwiat\u0142o ksi\u0119\u017cyca,<\/p>\n
Czyje\u017c to, czyje \u017cycie w \u0142ez rzek\u0119 zmieni si\u0119 niesko\u0144czon\u0105?\u201d<\/p>\n
<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
Dystans napawa nas smutkiem.<\/p>\n
Przyssany do piersi mi\u0142o\u015bci, pos\u0142aniec spi\u0142 si\u0119 w nocy,<\/p>\n
I nad bezkresnym krajem zamkn\u0119\u0142a si\u0119 ksi\u0119ga.<\/p>\n
O \u2013 pancerz polerowany wiatrem z\u017car\u0142a rdza.<\/p>\n
Opuszczona historia posz\u0142a do nieba,<\/p>\n
Powiedz, zostawimy troch\u0119 miejsca mi\u0119dzy mi\u0142o\u015bci\u0105 a nienawi\u015bci\u0105?<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
Zm\u0119czenie or\u0142a osi\u0105ga stan skupienia ciszy.<\/p>\n
Chmury blizn\u0119 zwr\u00f3\u0107 p\u0142on\u0105cemu s\u0142o\u0144cu,<\/p>\n
G\u00f3rom oddaj. Jak w mojej szeptance:<\/p>\n
\u201eSkr\u0119ci\u0142em za klasztor, ukazali si\u0119 bogowie\u201d. \u017bycie d\u0142ugie s\u0142awy pe\u0142ne i ha\u0144by<\/p>\n
Piecz\u0119tuj\u0105 niezliczone pok\u0142ony.<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
Jego twarz roz\u015bwietlaj\u0105 wymizerowane p\u0142omienie. \u017b\u00f3\u0142ty m\u0142ynek modlitewny<\/p>\n
Przypomina zap\u0142akany polny kwiat, kt\u00f3remu wyrosn\u0105\u0107 nie da\u0142y czarne chmury.<\/p>\n
I ten starzec o umieraj\u0105cej twarzy z pierwszym brzaskiem m\u00f3wi mi tak:<\/p>\n
Smutek rodzaju ludzkiego narodzi\u0142 si\u0119 tutaj, patrz<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
\u201eTybecie, nosisz na sobie barwniki \u015bwiata ca\u0142ego\u201d.<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
Kanlho, 22 marca 2012<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n