Ogólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych (OZPL) – taśmowo zmieniające decyzje Komunistycznej Partii Chin w obowiązujące prawo – przyjęło Ustawę o etnicznej jedności (i „postępie”), nadając formalne ramy programowi sinizacji i asymilacji mniejszości narodowych, które w ChRL nazywa się grupami etnicznymi.

Obradująca od 4 do 12 marca chińska „atrapa parlamentu”, która nigdy nie odrzuciła partyjnego projektu ustawy, przyjęła też piętnasty plan pięcioletni, przewidujący między innymi przyspieszenie urbanizacji Tybetu, czyli przesiedlenie (pozostałych) mieszkańców regionów wiejskich i pasterskich.

Sinizacja (mniejszości i religii) jest jedną z podstawowych doktryn Xi Jinpinga, którego priorytetem było zawsze utrwalanie monopolu partii i wzmacnianie państwa poprzez dławienie w zarodku wszystkiego (z „lokalnym separatyzmem” na czele), co mogłoby doprowadzić do powtórzenia scenariusza rozpadu Związku Radzieckiego. W modelu przewodniczącego różne nacje w granicach ChRL mają przypominać „zlepione ziarna granatu”, wyróżniając się wyłącznie kolorowymi strojami ludowymi na tle chińskich aparatczyków w garniturach. W 2025 roku projekt ustawy omawiało – po raz pierwszy od czterech dekad – całe Biuro Polityczne Komitetu Centralnego KPCh, co najlepiej świadczy o wadze, jaką przywiązuje do asymilacji Xi Jinping.

Ustawa o jedności w gruncie rzeczy sankcjonuje stan faktyczny, marginalizując – rugowane ze szkół od lat i teoretycznie wciąż chronione gwarancjami nieznowelizowanej konstytucji – języki mniejszości w systemie oświaty.

Wpływ na Tybet będzie miało także ujednolicenie przepisów o ochronie środowiska.