1
Pierwszy ośmiopłatkowy lotos
Przypomina promienne słońce, diament w przestworzach
Doskonałą krainę świętego Wschodu
1
Pierwszy ośmiopłatkowy lotos
Przypomina promienne słońce, diament w przestworzach
Doskonałą krainę świętego Wschodu
Dwudziestego siódmego września 1987 roku grupka mnichów zorganizowała w Lhasie demonstrację, która ponownie zwróciła uwagę świata na Tybet. W ciągu następnych osiemnastu miesięcy doszło do ponad trzydziestu podobnych incydentów w różnych regionach kraju, co doprowadziło do wprowadzenia stanu wojennego w Lhasie w marcu 1989 roku. Po raz pierwszy rząd Chińskiej Republiki Ludowej ogłosił stan wojenny na podlegających mu terytoriach. Po trzydziestoletniej ciszy informacje o Tybecie znów znalazły się na pierwszych stronach gazet.
W naszej tradycji buddyjskiej bycie „guru” zależy wyłącznie od ucznia. Nie ma specjalnej instancji, która przyznaje tytuł duchowego nauczyciela. Jest się nim, bo ma się uczniów.
Kje! Dzięki mocy niewyczerpanej zasługi i aspiracji
Strzeżecie tej zziębniętej ziemi, kraju Pana Lotosu,
Całego państwa, wzdłuż i wszerz.
Tybetański kierowca mija chińskiego straganiarza, mozolnie pchającego pod górę swój wózek.
– Wy, Chińczycy, jesteście bardzo krzepcy – mówi z uznaniem Tybetańczyk.
Trinle Gjaco, niedościgły Mistrzu Dharmy!
Jestem emanacją przebudzonego umysłu!
Jeśli weźmiesz tantryczną partnerkę,
Przyniesiesz pożytek Dharmie w Tybecie!
Tybetańska kultura ma wielką wartość. Budzi zainteresowanie współczesnych naukowców. Nie jest abstrakcją, służy do stosowania w codziennym życiu. Tybetańskie tradycje duchowe są niczym złoto – można je polerować i wytrzymują każdą próbę. Zachodnia psychologia dostrzega ich unikalność i stara się je zgłębiać.
O świcie odebrałam gorzką lekcję przemijania.
Wstrząśnięta, zdołałam tylko wykrztusić:
nietrwałość, nietrwałość.