W całym Tybecie władze chińskie „kazały świętować” 77. rocznicy proklamowania Chińskiej Republiki Ludowej.

Tybetańczycy wiążą „szczególne namaszczenie”, z jakim w tym roku kazano im celebrować chińskie święto narodowe, z asymilacyjną ustawą o „etnicznej jedności”.

„Ogłosili kampanię »zasiewania nasion miłości do Chin«. Zmienili programy nauczania w przedszkolach i szkołach podstawowych, wprowadzając lekcje »narodowej jedności« i nowe podręczniki”.

We wszystkich placówkach edukacyjnych, urzędach i zakładach pracy 1 października odbywały się „obowiązkowe” uroczyste akademie.

W Mato (chiń. Maduo), w prefekturze Golog (chiń. Guoluo) prowincji Qinghai „po raz pierwszy kazali nam obchodzić to święto w wioskach. Jak że na wsi najważniejszy jest koń – konno. Każda osada musiała wydelegować od pięciu do dziesięciu jeźdźców, których obowiązkiem było dotarcie do każdego gospodarstwa. Wszędzie wygłaszano okolicznościowe pogadanki o patriotyzmie i wdzięczności dla partii”.