Ty wypiłaś wino w moim sercu

Dla mnie zostawiłaś pustą butelkę

Którą na odchodne stłukłaś

 

Ty roztopiłaś ośnieżoną górę w moim sercu

Dla mnie zostawiłaś pustą dolinę

Którą na odchodne wypełniłaś brudami

 

Ty zabiłaś poezję w moim sercu

Dla mnie zostawiłaś pustą kartkę

Którą na odchodne podarłaś na strzępy

 

Tak jak i całe piękno

Jakie we mnie mieszkało

 

Na dnie czarnej dziury

Kamienie i żwir

Zdawały mi się własnymi kośćmi

Rozrzuconymi po trzęsieniu ziemi

 

Ale przecież ty jesteś mną

Ludzki robotem stworzonym

Do mierzenia się z innymi

 

 

Kjabczen Dedrol jest jednym z najwybitniejszych przedstawicieli „trzeciego pokolenia” pisarzy tybetańskich, wprowadził do rodzimej literatury realizm magiczny. Za przekładem Thahara.