Niebo było niebieskie jak turkus
Gdy schodziłem z gór
Budynku są wyższe od szczytów
Tu, gdzie przyszło mi zostać
Gdy schodziłem z gór
Budynku są wyższe od szczytów
Tu, gdzie przyszło mi zostać
Prawdziwą ścieżkę pokrył kurz
W głowach gonitwa myśli
Choć w mieście wszystkiego jest pełno
Nikomu nie można tam ufać
Choć w mieście wszystkiego jest pełno
Nikomu nie można tam ufać
W głowach gonitwa myśli
Choć w mieście wszystkiego jest pełno
Nikomu nie można tam ufać
Choć w mieście wszystkiego jest pełno
Nikomu nie można tam ufać
W ślad za dumnym sępem
Opuścił gniazdo mój umysł
Bezmiar mojej miłości
Ginie pośród tych ulic
Opuścił gniazdo mój umysł
Bezmiar mojej miłości
Ginie pośród tych ulic
W ślad za dumnym sępem
Opuścił gniazdo mój umysł
Bezmiar mojej miłości
Ginie pośród tych ulic
Opuścił gniazdo mój umysł
Bezmiar mojej miłości
Ginie pośród tych ulic
Prawdziwą ścieżkę pokrył kurz
W głowach gonitwa myśli
Choć w mieście wszystkiego jest pełno
Nikomu nie można tam ufać
W głowach gonitwa myśli
Choć w mieście wszystkiego jest pełno
Nikomu nie można tam ufać
Elektryczne miasto
Ścieżka malowana tęczą
I żadnej kładki dla umysłu
Nad odmętami samsary
I żadnej kładki dla umysłu
Nad odmętami samsary
Ścieżka malowana tęczą
I żadnej kładki dla umysłu
Nad odmętami samsary
I żadnej kładki dla umysłu
Nad odmętami samsary
W ślad za dumnym sępem
Opuścił gniazdo mój umysł
Obłok bielszy od mleka
Zginął pośród tych ulic
Opuścił gniazdo mój umysł
Obłok bielszy od mleka
Zginął pośród tych ulic
W ślad za dumnym sępem
Opuścił gniazdo mój umysł
Obłok bielszy od mleka
Zginął pośród tych ulic
Opuścił gniazdo mój umysł
Obłok bielszy od mleka
Zginął pośród tych ulic
https://www.youtube.com/watch?v=ZVurlCE00h0
Lobsang Nima pochodzi z Ngaby w Amdo, krainy przymusowo osiedlanych koczowników i „urbanizowanych” wiosek. Słowa „Miasta” napisał poeta Menlha Kjab.