W ostatnich tygodniach miałem okazję rozmawiać z wieloma młodymi mieszkańcami i mieszkankami Ladakhu. Najczęściej pytano mnie, jak znaleźć szczęście i jak radzić sobie z uciążliwymi emocjami: złością, lękiem, stresem.

Odpowiadając na takie pytania, zawsze podkreślam, że najważniejszym celem życia jest poszukiwanie szczęścia i że źródłem autentycznej radości nie są pieniądze ani władza, tylko spokój umysłu, który można osiągnąć, pracując z własnymi myślami, pielęgnując dobre serce i pomagając innym, czyli okazując współczucie na co dzień.

Jestem przekonany, że nie zdobędziemy szczęścia bez troski o bliźnich. Zastępując samolubstwo altruizmem – czyli chęcią pomagania – zyskuje się spokój ducha. Nazywam to mądrym egoizmem, gdyż najlepiej wychodzimy właśnie na dbaniu o innych.

Z kolei szczerość i prawość są panaceum na niepokój i strach, pomagając budować lepsze relacje z naszymi wszystkimi braćmi i siostrami.

Żaden materialny dostatek nie przyniesie spokoju umysłowi pogrążonemu w strachu, napięciu i zwątpieniu. Przy każdej okazji podkreślam wagę ćwiczenia umysłu poprzez naukę, refleksję i praktykę. Nie chcąc być na łasce trucizn umysłu takich jak złość czy zawiść, musimy pielęgnować i rozwijać w sobie życzliwość, dobroć oraz cierpliwość, dając odpór szkodliwym emocjom gniewu, nienawiści i zazdrości.

Często słyszę też o przyjaciołach, którzy zmagają się z uzależnieniem od narkotyków. Po pierwsze trzeba zrozumieć, jakie szkody wyrządza ich używanie. Analizując konsekwencje, przekonamy się, że te środki przynoszą wyłącznie cierpienie. Wiem, że podjęcie leczenia i wytrwanie w postanowieniu wymaga prawdziwej odwagi oraz determinacji i podziwiam tych, którzy starają się przezwyciężyć ten problem.

Tak jak ci młodzi ludzie, ja także czuję się odpowiedzialny i apeluję do młodzieży Ladakhu o nieużywanie narkotyków. Modlę się, by ci, którzy zmagają się z tym problemem, szybko się od niego uwolnili, aby móc prowadzić zdrowe, sensowne i szczęśliwe życie.

Z modlitwami i najlepszymi życzeniami

20 lipca 2026