Policja „otoczyła klasztor” Lung Ngon w Gade (chiń. Gande), w Gologu (chiń. Guoluo), w prowincji Qinghai, przerywając „rocznicowe” rytuały w intencji Hungkara Rinpoczego, nauczyciela buddyjskiego i działacza społecznego, który zmarł 28 marca 2025 roku, trzy dni po zatrzymaniu przez funkcjonariuszy chińskiej służby bezpieczeństwa w Wietnamie.
Palden Jesze – mnich i nauczyciel z Tehoru w Kardze (chiń. Ganzi), w prowincji Sichuan – został skazany na sześć lat więzienia (najprawdopodobniej) za uczenie dzieci języka tybetańskiego w czasie szkolnych wakacji.
Władze chińskie chwalą się „rekordową liczbą” tybetańskich uczniów wysłanych do – także coraz liczniejszych – „specjalnych klas” w szkołach Chiń właściwych.
Czogtrul Dordże Tenzin – opat klasztoru Oser Thegczok i działacz społeczny z Minthangu w okręgu Czigdril (chiń. Jiuzhi), w prefekturze Golog (chiń. Guoluo) prowincji Qinghai – został „uprowadzony przez Chińczyków”.
Żołnierze Armii Ludowo-Wyzwoleńczej, których „oddelegowano” do szkół w Tybetańskim Regionie Autonomicznym po znowelizowaniu Ustawy o przysposobieniu obronnym we wrześniu 2024 roku, organizują dzieciom „regularne ćwiczenia”.
Władze chińskie usuwają język tybetański z listy przedmiotów egzaminacyjnych w Tybetańskim Regionie Autonomicznym (TRA).
Władze chińskie – które internowały milion tybetańskich dzieci w programowo sinizujących przedszkolach i szkołach – zarządziły „wyplenienie nieprawomyślnych treści” z systemu oświaty.
Dzigme Gjalcen – założycie i dyrektor słynnej, wielokrotnie nagradzanej i stawianej za wzór „średniej szkoły zawodowej”, którą władze chińskie kazały zamknąć w lipcu 2024 roku – uroczyście poinformował, że uzyskał zgodę na ponowne otwarcie placówki.
Władze chińskie zatrudniają emerytowanych żołnierzy w tybetańskich szkołach i organizują dzieciom (z sześciolatkami włącznie) „szkolenia wojskowe i polityczne”.
