Krewni „obawiają się o życie” Czogtrula Dordże Tenzina, „uprowadzonego przez Chińczyków” opata klasztoru Oser Thegczok w Minthangu, w okręgu Czigdril (chiń. Jiuzhi) prefektury Golog (chiń. Guoluo), w prowincji Qinghai.
Dalajlama: Buddyzm tybetański w Himalajach
Tybetańska kultura ma wielką wartość. Budzi zainteresowanie współczesnych naukowców. Nie jest abstrakcją, służy do stosowania w codziennym życiu. Tybetańskie tradycje duchowe są niczym złoto – można je polerować i wytrzymują każdą próbę. Zachodnia psychologia dostrzega ich unikalność i stara się je zgłębiać.
Atak na przedstawicielstwo Dalajlamy w RPA
Nocą 14 października podpalono tybetańskie przedstawicielstwo w mieście Centurion, w Republice Południowej Afryki.
„Czystka” w Lithangu
ładze chińskie usunęły dwóch tybetańskich aparatczyków z Lithangu (chiń. Litang) w Sichuanie, którzy należeli do „grupy modlitewnej” na portalu i komunikatorze internetowym WeChat.
Oser: Dzisiaj
O świcie odebrałam gorzką lekcję przemijania.
Wstrząśnięta, zdołałam tylko wykrztusić:
nietrwałość, nietrwałość.
Obowiązkowe „konne obchody” rocznicy ChRL
W całym Tybecie władze chińskie „kazały świętować” 77. rocznicy proklamowania Chińskiej Republiki Ludowej.
Dalajlama: Gratulacje dla Navi Pillay
Poświęciła Pani życie wszystkim ludziom na całym świecie, którym odbierane są ich prawa.
Zawsze uważałem, że rządy prawa, niezależne sądownictwo i wolne media są najlepszą gwarancją, iż państwo będzie służyć swoim obywatelom, a tym samym i całej ludzkości.
„Ślubowanie” nowego genseka
Hu Changsheng, nowy przewodniczący struktur Komunistycznej Partii Chin (KPCh) w Tybetańskim Regionie Autonomicznym (TRA), ślubuje „pogłębić walkę z separatyzmem”.
Cering Siakja: Przywódcy w Tybecie. Rys historyczny
„Elity” współczesnego Tybetu wywodzą się z trzech grup: są to chińscy funkcjonariusze, którzy przybyli do regionu w 1950 roku lub później; Tybetańczycy, którzy wstąpili do Komunistycznej Partii Chin w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, zajmując eksponowane stanowiska w czasie rewolucji kulturalnej (1966-76); oraz ludzie, którzy zrobili kariery w okresie liberalizacji, to znaczy po 1979 roku – głównie członkowie dawnych władz Tybetu i wysocy lamowie. Owe trzy grupy – kadry chińskie i tybetańskie, arystokracja oraz lamowie – stanowią trzon elity Tybetu. Jej członkowie zajmują większość stanowisk w rządzie i strukturach partii. Terminem „kadry” określać będziemy tu urzędników rządu i partii. Nie ma przepisu, który stanowiłby, że wszyscy urzędnicy muszą należeć do KPCh, w praktyce jednak niemal wszystkie ważniejsze stanowiska w rządzie piastują jej członkowie. Jedyny wyjątek stanowi grupa wyższych urzędników, którzy są lamami – ludzie ci, z reguły związani z Ogólnochińską Ludową Polityczną Konferencją Konsultatywną (OLPKK), nie mogą wstąpić do partii, dopóki nie wyrzekną się wierzeń religijnych, gdyż ateizm jest jednym z podstawowych warunków członkostwa.
Przesiedlenia w okręgu Deczen
Tybetańskie źródła informują, że od maja władze chińskie przesiedlają mieszkańców okręgu Deczen (chiń. Deqin) do sąsiedniego okręgu Balung (chiń. Weixi) w prefekturze Deczen prowincji Yunnan.
