Lokalne media informują o „objęciu dochodzeniem” co najmniej ośmiu aparatczyków z Tybetu.
Sangje Njenpa Rinpocze: O cechach
Brak poczucia wstydu,
chorobliwe skąpstwo,
lekceważenie Schronienia,
hołdowanie opacznym sądom,
przeinaczanie Dharmy,
przeczenie prawu karmy –
oto sześć znamion nikczemności.
Aresztowania za „pogłoski” po trzęsieniu ziemi w Nagczu
Po trzęsieniu ziemi, które 22 października nawiedziło Draczen (chiń. Baqing, Baqen) w prefekturze Nagczu (chiń. Naqu) Tybetańskiego Regionu Autonomicznego, władze chińskie tradycyjnie wprowadziły blokadę informacyjną i aresztowały co najmniej dziesięć osób za „rozpowszechnianie pogłosek”.
Dziangbu: Trzy strofy o ośmiopłatkowych lotosach
1
Pierwszy ośmiopłatkowy lotos
Przypomina promienne słońce, diament w przestworzach
Doskonałą krainę świętego Wschodu
Sinizacja Uniwersytetu Tybetańskiego w Lhasie
Władze chińskie formalnie przemianowały Uniwersytet Tybetański w Lhasie na – kolonialny – „Xizang University”.
Cering Siakja: Rozwój nowoczesnych badań nad Tybetem
Dwudziestego siódmego września 1987 roku grupka mnichów zorganizowała w Lhasie demonstrację, która ponownie zwróciła uwagę świata na Tybet. W ciągu następnych osiemnastu miesięcy doszło do ponad trzydziestu podobnych incydentów w różnych regionach kraju, co doprowadziło do wprowadzenia stanu wojennego w Lhasie w marcu 1989 roku. Po raz pierwszy rząd Chińskiej Republiki Ludowej ogłosił stan wojenny na podlegających mu terytoriach. Po trzydziestoletniej ciszy informacje o Tybecie znów znalazły się na pierwszych stronach gazet.
Wyburzanie kwater mnichów w Serszulu
Według napływających z Tybetu szczątkowych informacji władze chińskie przystąpiły do wyburzania kwater mnichów w klasztorze Dza Serszul (chiń. Shiqu), w prefekturze Kardze (chiń. Ganzi) prowincji Sichuan.
Thahar: Krople krwi
Zamknięcie kolejnych dwóch szkół w Maczenie
Według lokalnych źródeł władze chińskie zlikwidowały kolejne dwie tybetańskie szkoły w Maczenie (chiń. Maqin), w prefekturze Golog (chiń. Guoluo) prowincji Qinghai.
Dalajlama: O wybieraniu guru
W naszej tradycji buddyjskiej bycie „guru” zależy wyłącznie od ucznia. Nie ma specjalnej instancji, która przyznaje tytuł duchowego nauczyciela. Jest się nim, bo ma się uczniów.




